[ حكم اللائط مع التوبة ] [ مسألة 8 - لوتاب اللائط إيقاباً أو غيره قبل قيام البيّنة سقط الحدّ ، ولو تاب بعده لم يسقط . ولو كان الثبوت بإقراره فتاب فللإمام عليه السلام العفو والإجراء ، و كذا لنائبه على الظاهر . ] حكم توبه‌ى لائط و تخيير امام در صورت اقرار اين مسأله دو فرع دارد : 1 - اگر لواطكننده ( ايقابى و غير آن ) قبل از قيام بيّنه توبه كرد ، حدّ ساقط مىشود ؛ و اگر بعد از قيام بيّنه و ثبوت لواط توبه كند ، حدّ ساقط نمىشود . 2 - اگر ثبوت حدّ به اقرار او باشد ، و پس از آن توبه كند ، امام معصوم عليه السلام مخيّر بين عفو و اجراى حدّ است ؛ و همين‌طور بنا بر ظاهر ، نائب امام عليه السلام نيز مخيّر است . عين اين مسأله در باب زنا نيز مطرح شد . فرق مهمّ بين باب اقرار و بيّنه در همين است كه حدّ با توبه‌ى قبل از هر دو ساقط مىشود ، امّا با توبه‌ى بعد از بيّنه به هيچ وجه ساقط نمىشود ولى بعد از اقرار ، امام معصوم عليه السلام مخيّر بين اجراى حدّ و اسقاط آن است ؛ و اين تخيير براى نائب عامّ و ولى فقيه نيز ثابت است . لذا ، امام راحل قدس سره در مواردى به صورت كلّى اجازه داده بودند كه اگر زنا يا لواط به اقرار ثابت شده ، آن‌ها را مورد عفو قرار دهند . ادلّه‌اى كه در باب زنا آورديم ، مخصوص آن باب نبود ؛ بلكه تعميم دارد و در باب لواط نيز جارى است ؛ ليكن در خصوص لواط صحيحه‌ى مالك بن عطيّه را نيز به خصوص داريم . مضمون آن روايت ، درباره‌ى مردى بود كه نزد امير مؤمنان عليه السلام آمد و سرانجام چهاربار به لواط ايقابى اقرار كرد . امام عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره‌ى مانند تو چهار حكم كرده است ، يكى را اختيار كن . و او سوختن به آتش را كه سخت‌تر بود ، انتخاب كرد . پس از آن آتشى تهيّه ، و در كنار آتش نماز خوانده ، دعا و استغفار كرد و به طرف آتش رفت .